"یا زهرا"

به ذکرهای معنوی پایبند باشیم. البته ذکرهایی که با قلب می خوانیم، همان که با موسیقی تپش قلب در می آمیزد و گره می خورد و ساز دیگری می شود در کنار تپش های قلب و سمفونی زیبایی از معنویت و عشق و تمنا می آفریند.

بعضی ذکرها را زیاد بگوییم، آنقدر که با جانمان گره بخورد، آنقدر که حتی وقتی حواسمان هم نبود، سر بزنگاه به فریادمان می رسند.

سالها پیش، به دلایلی که هنوز نمی دانم، نیمه های شب از خواب می پریدم و این همزمان می شد با صدا زدن مادرم. همیشه برایم سوال بود که چرا به وقت پریدن از خواب، نام مادرم را صدا می زنم؟!

همسرم هم همیشه به من می گفت معلوم است هنوز هم مامانی هستی...! بگذریم

داشتم می گفتم که بعضی چیزها عجیب با روح و جان انسان گره می خورند، مثل مددهایی که هر یک از ما به بزرگی که با جانمان گره خورده، می خواهیم

حتما دیده اید

بعضی ها در شرایط بحرانی نام مولا را صدا می زنند

بعضی ها یا اباالفضل می گویند (مثلا خودم)

بعضی ها یا زهرا

بعضی ها یا حسین

و ...

این ذکر یا زهرا از آن ذکرهای عجیب است.

دیشب کابوسی دیدم که با مدد از نام مبارک یا زهرا از آن کابوس نجات یافتم. با آنکه خواب وحشتناکی دیدم، اما اصلا ترسی نداشتم، در لحظه خطر تنها با ذکر یا زهرا، از آن مهلکه نجات یافتم.

نمی دانم چگونه است وقتی این نام مقدس را ذکر می گویم دلم آرام می گیرد، سبک می شوم، جان می گیرم، آنقدر که در بزنگاه های مهم زندگی، آنجاها که پناهی ندارم، خود به خود این نام عزیز بر لبانم می نشیند و از آن هول و ولا بیرون می آیم.

حالا خوشحالم که حتی در خواب هم نام مادر را صدا می زنم.

امیدوارم که در تنهایی های هولناک قیامت این نام پناهمان باشد!

"یا زهرا"