«شربت نیایش»

صدای هق هق گریه های قشنگت را که میشنوم بیشتر دلم برایت تنگ میشود

برای دیدن چشمهایی که بعد از گریستن زیباتر شده اند

گریستن با گریههای تو، پشت در چه صفایی دارد

من هم با نیایشهای عاشقانهات، نیایش میکنم

منتظرم تا آرام بگیری

میآیم و روبه رویت روی سجاده مینشینم

اشکهایت را از روی چشمهای زلالت پاک میکنم و قربان صدقهات میروم

بوسهای به شانهات که حالا از شدت گریستن خستهاند میدهم و میروم تا بساط یک نوشیدنی شیرین گلاب و زعفران را مهیا کنم

میدانم تو هم گلاب دوست داری هم زعفران

زعفران تو را به یاد حرم امام مهربانمان میاندازد و گلاب برایت تداعی کنندده «بهار» است

تو برایم از سفرهایت میگویی و من مست میشوم

چقدر این هم صحبتی شیرین است

.

.

.

شربت گلاب و زعفران بعد از یک نیایش عاشقانه میچسبد...